Evangelisch-reformierte
Kirchgemeinde Linden

Lindi, die Kirchenmaus

Hallo,

Lindi bin ich, die Kirchenmaus,
und wohne hier im Kirchenhaus,
am dicken Pfeiler bei der Tür,
viele Jahre leb ich schon hier.
Er ist gut sein, hier tut's mir gefallen,
denn hier gibt's keine Katzenkrallen.

Fast jeder im Dorf kann mich leiden,
ist Lindi ja doch recht bescheiden!
Nur ab und zu ein Krümel Brot,
dann hab ich weiter keine Not.
Die Sigristin streut sie manchmal hin,
wofür ich ihr sehr dankbar bin.

Erst wenn es ruhig wird im Haus,
trau ich mich vorsichtig heraus.
Ich spiele mit den Sonnenstrahlen,
die im Fensterlicht Farben auf den Boden malen.
Ich könnte ganz zufrieden sein –
nur manchmal fühl ich mich etwas allein.

Am Sonntag hör ich das Geläut der Glocken,
zumindest einige machen sich auf die Socken.
Von der Empore tönt der Orgelklang,
und aus den Bänken steigt Gesang.
Der Pfarrer spricht die frohe Botschaft,
und Menschen schöpfen Mut und Kraft.

Ich mag es sehr, wenn Leute kommen,
die sich ein wenig Zeit genommen,
die leise dieses Haus betreten,
die still da sitzen, um zu beten.
Dann spüre ich: von diesem Haus
geht ein besonderer Segen aus.

Schau doch mal rein, ich würd' mich freuen!
Es wird bestimmt dich nicht gereuen.
Lindi, die Kirchenmaus<div class='url' style='display:none;'>/</div><div class='dom' style='display:none;'>kirche-linden.ch/</div><div class='aid' style='display:none;'>1</div><div class='bid' style='display:none;'>16</div><div class='usr' style='display:none;'>8</div>

Lindi, die Kirchenmaus

Kirche Linden<div class='url' style='display:none;'>/</div><div class='dom' style='display:none;'>kirche-linden.ch/</div><div class='aid' style='display:none;'>1</div><div class='bid' style='display:none;'>17</div><div class='usr' style='display:none;'>8</div>

Kirche Linden

Liebe Leute ... habt ihr gewusst, dass im Stall von Bethlehem, als der Heiland der Welt zur Welt kam und in die Futterkrippe gelegt wurde, nicht nur Ochs und Esel waren?
Versteckt unter dem Stroh war auch eine kleine Maus, Chrissi mit Namen. So haben Vater und Mutter uns Mäusekindern es jedenfalls erzählt. Und so ist die Botschaft vom Heiland auch von uns geringen Tieren gehört und aufgenommen worden. Ist das nicht grossartig! Und wie noch grossartiger muss das doch für euch Menschen sein!
Lindi, die Kirchenmaus ... aus der Kirche Linden ist schwer zu sehen. Aber ab und zu lässt sie von sich hören, zum Beispiel in der "Chiuche-Zyt(ig) Linden" oder unten im Blog. Und man kann mit ihr in Kontakt treten. Hier die Adresse: "Lindi", c/o Briefkasten Pfarrhaus, Birrmoosstr. 5, 3673 Linden, oder per eMail:
Lindi-Blog • Weitere Einträge im Lindi-Blog erwünscht. Wendet euch an Lindi oder meldet euch als Lindi! (via • @kirche-linden.ch).


• Eintrag vom 12. Dezember 2016:
So, mis Häppy Änd wotti itz ono verzeue. l has gschafft zwüsche däm dürenand vo Bei u hin u här gjufu i Gang use zchoo, ohni das mir a Fuess uf z'Schwänzli tschauppet isch. Schneidig bi ig d'Schtäge ache dert isches chli ruehiger. I bimi ines Rüümli ga verschtecke, zwüsche Mineraufläsche u Tschippsli. Da hani chli verschnuufet. Aber zur Rue bi ig o hie unger nid choo, scho chunnt öpper iche u schteut e Pack Gütter häre, i wage fasch nid z'schnuufe u chlemme d'Öigli zue de gsehtme mi hoffentlech nid. Hätti gschider nid gmacht, zack! scho isch di Türe zue u es wird schtiu. Oo nei...! Mi verlaat aue Muet, itz chöme mir doch Trääne, i bi so alini. I hami lang zämekrugelet schtiu gha. Inisch meh hani a Pfarrer däicht u a siner Wort ir Predig. Bini würklech ganz alini, i bäte zum lieb Gott u ja..i gschpüre si trooscht, i bi nid alini i wott vertroue ha, es chunnt scho guet. I bi iignickt, u tou erchlüpft wo e Schlüssu raschlet, Tür geit uuf u öpper reicht di Tschippsli, das isch mi glägehiit, so schnäu wi müglech wagenis use zschpringe u plötzlech schta ig i farbigem Liecht u o weh....miner arme Öhrli!! Dä läärme, so lutti Musig tuet ja weh. Mönsche si da oscho ume gsi, zimlech jungi. Es baari tüe ufeme Tisch probiere Bäueli miteme Schtäcke i Muuselöcher ache zlaa. A Fium chunnt ono. Was isch das itz ume fürnes klepf? Oo di Ufregig! Auso di junge Lüt, itz jätte die doch Meischörner ime Chübu umenand, eh was söu o das. Miner Öigli wärde ganz gross, di Chörner wärde ja wiis u gseh uus wi chliini Wüuchli, upps...scho isch mir eis vor zNäsli gheit, hmm..das schmöckt de no guet. Auso das isch a luschtegi Gruppe, das schnäderet u guglet dürenand, di his guet zäme. l ha das wiise Ding gwüss müesse probiere u das isch soo fein gsi. Itz verzeut öpper das üse Pfarrer furt wöü, u das scho gli. Da hani grad nümm so Hunger, dr Pfarrer cha doch nid eifach furt, u wägerum wott är de gah? Ja vilicht vermisst er ja mi u wott mi ga sueche. Auso i mues itz eifach i di Chiuche zrugg choo. Ou..Ohre schpitze, da ghöre ig doch öppis vor Chiuche. Itz muesch lose Lindi nid däiche. Würklech öpper wott zur Chiuche. Ach itz suuret no a Schtuubsuger dasume, aber i ga nid dänn. Wine Häftlimacher passe ig uuf dasi nid verpasse mitzgaa. Tür giit uuf, i däsele schnäu hindernache u juhuu..i bi duss. Heh nid so schnäu Mönsch! I ma nid nache. Zum Glück mues är wägeme Outo warte, u de giits witter. Är tuet es Töri uuf, phuu mues ig chiiche. Mis Härzli nimmt a gump i gseh dChiuche, aber o Nachbars Chatz! So,itz chli schträng luege, dChräueli ziige u tapfer witter, u de hanis gschafft, giit doch. Danke lieb Gott. Wo dChiuchetür ufgeit wird mir ganz warm ändlech Daheim. Danke liebe Mönsch das du mir dr Wäg hesch zeigt. Hoffentlech isch dr Pfarrer no da, i mues im doch zeige das ig ume zrugg bi, so mues är doch itz nid furt. A Chiuche ohni Pfarrer das geit doch nid. I ha so richtig Usgschlafe u äbe...mi vor Sigrischtin la verwöhne. Am Sunntig Morge ha ig o di vertrouti Schtimm vom Pfarrer ume ghöört. I bi di glücklechschti Muus wos git. U i wünsche mir für aui Mönsche u Tier es Daheim wosi Geborge dörfe si. Aber wägem Pfarrer mues ig de no gschwind öppis verzeue.
Liebi Grüessli vom Lindi




• Eintrag vom 10. Nov. 2015:
Uuu…. itz ha ig mi aber lang la verwöhne bir Sigrischtin, exgüsee! Ig gniesses drumm soo ume daheim z'sii, so gmüetlech. Itz wot ig tifig witter verzeue. Gäuit, ig bi ja eifach iigschlafe, so müed bi ig gsi. Wo ig miner Öigli ufta ha u mi so richtig gschtreckt ha, uii da bi ig grad erchlüpft! Ig bi ja nöje gar nid daheim, i ha ängschtlech umegluegt. Süüferli däsele ig dasume, da ghört me doch öppis – aber wo? Däm räble u tschädere ga ni nache, plötzlech geit a Tüüre uf u zwe Füess jufle näb mir düre, hurti bini iche g'huschet. Gseht us aus wäri ire Chuchi glandet. Da si es bar Froue aber fliissig, Täuer u Chacheli wärde dasume tischet, Anke u Gonfi parat gmacht, Züpfe u Brot verschnitte! Wi di Mönsche scho ume ässe?! Geng meh Froue chöme iche. Auso … di chöme nid i d'Chuchi, di gö a Tische ga höckl. Ufzmau isches ganz schtiu, usgrächnet itz chutzelets mi im Schnöitzli! Hoffentlech mues ig nid pfipfe, süsch ghöre di Froue mi no. Oh… di Frou wo itz mit der Flöte schpiut, ha ig daheim ir Chiuche o scho ghört. Das tönt schön, da überchume ig bau Längizyti u Hunger ha ig o. Wo aui hi afa zmörgele, isch hie u ta es chrümi Brot für mi cho zgheie; sogar es bitzli Chäs ha ig überchoo, u mis Büüchli het nümm so müesse knurre. Wo ig so us mim Verschteck füre glüüsle, lose ig was di Froue so verzeue, vore Blätzlitechi wo no füregi Fäde het, verzeut öpper. Da chume ig nid druus, di isch ja no nid fertig u nüt psundrigs, ender as ghootsch! Aber das us jedem einzelne as Ganzes git, das gfaut mir, nume… würd ig äch da o dra passe a sones Blätzli oder wär ig äch z'chliin u z'unschiinbar? A weles Teili vo der Techi würd ig äch passe, u wi wär äch mi Nachbar. Uuu… ganz viu Frage troole i mim Gringli ume. Würd ig äch mis Nachbar-Blätzli so akzeptiere, wis isch u äs mi äch oo. Auso di Chatz, wo näb der Chiuche wohnt, di ha ig nid so gärn. Dii tuet geng so wichtig – ob ig näb dere wett si bi der Techi?– Gott het aui genau so gmacht, wi är het wöue, u genau so het är üs gärn. Nume, warum het Gott Nachbars Chatz so igebiudet wöue? Di Gumsle wot mi ja geng jage.– Weni aber genau überlege… warum la ig mir vo der Büüse la Angscht mache? I chönnt se ja o mau bös aluege ure miner Chräueli zeige. Wär weiss, vilicht wär si gar nid so doof. Das isch sicher bide Mönsche o so we si würde mitenand rede u nid näbedüre luege, nume wiu öpper nid so a schigge Pulli het oder a komeschi Frisuur. Da gseht me ja nid itz Härz; da gseht doch nume dr lieb Gott drii.– Di Techi isch auso scho a schpannendi Sach: Da wär ja niemer me aleini. Hoppla… itz ha ni äuä z'lang vormi häre trüümeret. Das geit ja da wi ime Beij-Huus. Itz aber schnäu! Im Zick-zack düüse ig zwüsche Haubschue u Sandale düre, use i Gang. I wott de nid ume ipschlosse wärde. Ob ig das gschafft ha use zchoo, verzeue ig glii … Härzlechi Grüessli, öies Lindi.

• Eintrag vom 27. Jan. 2014:
Grüessti aui zäme, möget dir öich no bsinne, voreme Jahr ha ig doch verschproche ig mäud mi de we ig mi getroue es schrittli vor d`Chiuche use z`trappe. Ig has gwaagt u ha itz sehr, sehr viu vo mine Abetüür z`verzeue. Ig bi nämlech no gar nid so lang ume Daheim. Auso loset! Aagfange het mis erschte Abetüür wo? Natürlech bir Chiuche, es isch Sunntig Vormittag u es si doch veiechli viu Lüt da, es het mi wundergnoo wo äch aui häre gö, so ha ig beschlosse hinder dri z`träppele. Mis Härzli het töpperlet wi verruckt so ufgregt bi ni gsii. Zum Glück hi di meischte nid so grossi Schritte gnoo, süsch hät i wäger nid nachemöge, Es isch o ziemlech wit gange für miner churze Scheichli, ändlech gö mir ines Huus es het so fein afa schmöcke u Schtüeu hei hin u här grugget i ha gwüss guet müess ufpasse das ig nid bi vertschaupet worde. Wo bi ni äch itz da? D`Mönsche lö Brösmeli la gheie, das isch wäger für mi hani däicht. Hmmmm… fein Züpfe u Chueche. U.... das glafer vo dene Lüt da verschta ig gar nid viu; sones dürenand, nume öppis vo Chiuchegaffi u gmüetlech. Auso gmüetlech isches es gseh ömu aui z`fride us u nach Gaffi schmöckts oo aber d`Chueche–Brösmeli si besser. Was isch de itz....! Ha ig mi derewä versuumt bim schnouse, das ig nid gmerkt ha: fasch aui Lüt si furt! Es paari räble no öppis ire Chuchi,das ghööre ig guet u öpper guslet miteme Bäse dasume, da verschtecke mi lieber ime Eggeli. Es isch so schtiu worde u plötzlech hani doch Angscht ig wiis doch gar nid wo düre für zrugg, ig bi doch aus dene vile Füess nache gloffe, itz darfi gar nid öppe di Frou mitem Bäse verpasse,wo isch si äch! ... .Achtung si chunnt, tuet Tür uuf geit use ig so schnäu wi müglech hinder dri. Hoppla! Tür schlezt mir vor mim Schnöitzli zue, dr Schlüssu träit u es isch ganz ganz schtiu! Ojee chöit dir öich vorschteue wi mir isch zmuet gsi. Ig bi mi gröjig gsi hani mini gmüetlechi Chiuche-Wonig verlaa u ha säuber mit mir bauget: ”Du bisch doch a Gangu-Lise so liechtsinnig eifach dervo zjoggle – ganz eländ isch mir gsii. Wo ig so da ghöcklet bi, hani plötzlech z`Gfüeu: Lindi, du bisch doch gar nid so aleini. Ir Chiuche verzeut dr Pfarrer ja geng, dass Gott bi eim isch, u hüt het a Frou gseit: ”Wi guet das aui a Schutzängu bi sich heige”. Ja ig wott Vertroue ha i Gott bi däm Gedanke isches mir grad chly besser gange. Hunger hani uf au fäu nid, u müed bini sehr. Ig ha mir as gmüetlechs Plätzli gsuecht u mitem Gedanke das mis Schutzängeli nach bi mir isch, bini o gli igschlafe. Wo ig erwachet bi. .... Aber haut....., das isch de mis zweite Erläbniss. Itz gniesse ig mini Chiuche–Wonig u la mi vor Sigrischtin la verwöhne. Ganz liebi Grüessli vor Lindi.

• Eintrag vom 14. Jan. 2013:
Ja,ja dir läset richtig, ig bis z‘Chiuche-Müüsli Lindi. Aber wüsster, am 24. Dezämber Nami ha ig so fescht fröid gha wi schön d‘Chinder vo üüs Müüsli gsunge hei ir Chiuche. Das ume inisch öpper d`Mönsche dra erinneret het, das o mir bedütigslose chlyne Tierli hie dörfe bim Chrippli das wunderbare Gscheh miterläbe. Das isch mir so tüüf itz Härz di Gschicht ume inisch zghöre. Es het öppis i mir veränderet, ig wo doch so as schüüchs u ängschtlechs Müüsli bi u mis Schnöitzli nid zwitt use schtrecke, we öpper ume isch. Ja ig z‘Lindi bi ganz gwunderig worde, wases äch usserhaub vo mire Chiuche-Wonig aus z‘endecke gieb .Ig füele mi sooo muetig u es gluschtet mi gliich zwaage as Schrittli vor d‘Chiuche use zträppele. Wes öich, dir liebe Lüt o so geit wi mir, de chömet doch mit u waaget o dr Schritt öppis nöis azfaa, öppis wome sech nid so getrout. – Das phacke mir itz … abgmacht! – Wes ig waage verzeuenechs. Auso nume Muet, öies Chiuche-Müüsli Lindi.
Autor: Giancarlo Voellmy     Bereitgestellt: 12.12.2016     Besuche: 3 heute, 24 Monat